ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ

Η επιστολή αποπνέει την αθωότητα ενός παιδιού 13 χρόνων, έχει ορθογραφικά και συντακτικά λάθη που διορθώθηκαν, είναι όμως γεμάτη αλήθειες που θα φέρουν σε δύσκολη θέση όλους εκείνους στους οποίους ο Αλέξανδρος απευθύνεται. Ο μικρός περιγράφει μ' έναν δικό του τρόπο τις αιτίες που τον οδήγησαν να γράψει αυτό το γράμμα που περιγράφει τον «άρρωστο κόσμο που κατοικεί στο ελληνόφωνο κρατίδιο με χαμένη μνήμη». Χρειάστηκε μία εβδομάδα να τελειώσει το κείμενο που έστειλε στην «Ε». «Είμαι παιδί και χρειάζομαι χρόνο. Γράφω ένα κομμάτι κάθε ημέρα», λέει αφοπλιστικά.

Αναμφισβήτητα σε ό,τι αφορά την πιο συγκλονιστική είδηση από τον Τύπο και την τηλεόραση μέσα στο 2006 πρέπει να είναι η εξαφάνιση του συνομήλικού μου και συνονόματού μου Αλέξανδρου από τη Βέροια και η ιστορία με τον βιασμό μιας μαθήτριας της Αμαρύνθου.

Τα μαντάτα δυσάρεστα. Οι εμπλεκόμενοι, παιδιά της δικής μου ηλικίας, και τα σενάρια εφιαλτικά.

Οι συναισθηματικές διαταραχές μέσα στην ελληνική οικογένεια μεγάλες, και μια μανία να ανακαλύψουν συμπτώματα παραβατικά στα παιδιά τους.

Η νέα λέξη που πιπιλίζουν σαν καραμέλα οι μεγάλοι είναι η παραβατικότητα.

Η νέα μόδα που κατασκευάζουν οι επιστήμονες για να φωτογραφίσουν ένα παιδί άτακτο, κακό, είναι η λεξοπαραβατική.

Ξαφνικά, κρίνονται - απορρίπτονται παιδιά που μέχρι σήμερα ήταν λίγο πιο ζωηρά ή παιδιά από ξένες χώρες με άλλη κουλτούρα.

Ολα αυτά συμπληρώνονται με εκφράσεις υποτιμητικές και με πολύ πολύ μυστήριο. Σε ερώτηση που θα θέσουμε εμείς οι μικρότεροι: Γιατί τόση υστερία έτσι ξαφνικά; Τόση ευαισθησία; Σπεύδουν να μας απαντήσουν ότι το κάνουν από ενδιαφέρον ουσιαστικό και αγάπη.

Ας μην τρελαθούμε, αγαπητοί μου γονείς, ανεκπαίδευτοι κατά τα άλλα. Από εσάς ξεκινά το πρόβλημα.

Ναι, σε σας μιλάω. Δεν γεννιέται κανείς έτσι ξαφνικά παραβάτης, ούτε μας χτύπησε ίωση παραβατικότητας από τη μια στιγμή στην άλλη.

Εσείς μας την εισάγετε μαζί με τα επώνυμα ρούχα - τα ακριβά αυτοκίνητα - τα σπίτια με τις πισίνες. Μέσα από την τηλεόραση - τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που μας επιβραβεύουν με μπόνους, με έναν όρο, να σκοτώσουμε όλο και πιο πολλούς. Τέλος, μέσα από την αλλοδαπή ανεκπαίδευτη προβληματική baby sitter.

Θα σας θέσω κάποιες ερωτήσεις και αν έχετε θάρρος απαντήστε μας.

Πείτε μου, αν έχετε Θεό, πότε καθήσαμε στον καναπέ με παρατεταμένη αγκαλιά και χωρίς την πίεση του χρόνου του στρες σαν οικογένεια να μιλήσουμε για τους προβληματισμούς μας;

Να μιλήσουμε για ανθρώπους του πνεύματος και για την πρόοδο της επιστήμης;

Να τρέξουμε στη φύση;

Αφήστε, εγώ θα σας πω, γιατί από τρελό και από παιδί μόνο ακούς την αλήθεια.

Ποτέ. Με ακούτε. Ποτέ. Κάποτε όμως γινότανε. Τότε που υπήρχε το απόλυτο μέτρο σύγκρισης. Κάποτε, που συμβιβαζόσαστε με τη φτώχεια, αλλά ήσαστε ευτυχισμένοι γιατί ήσαστε τίμιοι. Αξιοπρεπείς. Δεν απορρίπτατε αξίες καθημερινές και η ζωή σας είχε χρώμα, γράφατε ποιήματα, διηγήματα την ώρα της δουλειάς.

Χωρίς να έχετε τίποτα, τα είχατε όλα.

Σήμερα παραβιάσατε τη συνείδηση, παύσατε μέσα σας να υποκαθιστάτε το θαυμαστικό με το ερωτηματικό.

Σήμερα εγκλωβιστήκατε στην καταλυτική αποχαύνωση.

Οι ανάγκες σας είναι άλλες. Τα θέλετε όλα χωρίς να μετράτε την τσέπη σας, αλλά τον εγωισμό σας.

Και να τα ακριβά αυτοκίνητα, τα ακριβά ρούχα. Και να τα δάνεια και οι λογαριασμοί.

Ψέματα λέω; Αν λέω, να με κάψει ο Θεός.

Αλήθεια δεν είναι πως όπου βρεθείτε μιλάτε για μια Λάμπρου, μια Μπεζαντάκου και ένα νινί που σέρνει καράβια; Αλήθεια δεν είναι πως μιλάτε για παρανομίες και για εύκολο χρήμα; - ναρκωτικά - σεξ - αδικία - όπλα - θάνατο - fame story; Αυθάδεια και όλα αυτά μπροστά μας; Αυτό για σας λέγεται παιδεία, κουλτούρα;

Αχ άρρωστε κόσμε, που κατοικείς στο ελληνόφωνο κρατίδιο με χαμένη μνήμη. Αχ! γονείς εσείς, ανεκπαίδευτοι και σαλταρισμένοι, ξύλο που σας χρειάζεται. Πέστε μου, για να μην τα πάρω, πότε είχαμε γονική παρουσία εμείς τα παιδιά του 21ου αιώνα; Πότε καθήσαμε ήρεμα στα γόνατά σας, έτσι, για να γνωριστούμε καλύτερα, να ανοίξουμε ένα βιβλίο του Καβάφη, του Ρίτσου, έναν Καζαντζάκη; Σαν εκείνο να δεις που διάβαζε η γιαγιά μας σε σας, «Ενα παιδί μετράει τα άστρα». Ποτέ. Ναι, ποτέ. Μας ακούτε νεοέλληνες και τσιφτετέλληνες γονείς; Ποτέ. Μας εκπαιδεύσατε να ζούμε σε έναν κόσμο χωρίς αισθητική. Σε έναν κόσμο που κερδίζετε με τη δύναμη της υποταγής, του φόβου, του όπλου, τη μαγκιά και την πνευματική μιζέρια.

Αλλά όταν έρθει η ώρα να δείτε κατάμουτρα το δημιουργικό σας χάλι, την κατάντια σας, αντί να προσπαθήσετε να επανορθώσετε, λέτε πως δεν μας αναγνωρίζετε.

Προς Θεού τόσο εγωισμός, μα τόσο...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

13 ετών

Μαθητής Α'τάξη Γυμνασίου

Βουλιαγμένης

ΟΜΟΙΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ

Πέμπτη, Μάϊος 18, 2006

Επιστήμη ή Μαγεία;

Τον τελευταίο χρόνο γράφω στο περιοδικό Discovery and Science. Επειδή δεν είμαι επιστήμονας δεν γράφω επιστημονικά κείμενα ? αλλά επιστημολογικά (η επιστημολογία είναι κλάδος της φιλοσοφίας). Αναλύω τις μεθοδολογικές προϋποθέσεις διαφόρων πρακτικών που εμφανίζονται σαν επιστήμες, ενώ η επιστημονική κοινότητα τις απορρίπτει ως ψεύδο-επιστήμες.

Μερικές είναι απλώς προσοδοφόρες απάτες, όπως η αστρολογία, μερικές άλλες γενικά αστείες, όπως το Φενγκ Σούι. Αλλά υπάρχουν και άλλες που έχουν φανατικούς και σημαντικούς οπαδούς, όπως η ομοιοπαθητική.

Η έρευνα που έκανα με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ομοιοπαθητική δεν είναι επιστήμη. Δεν ανταποκρίνεται σε κανένα ορισμό και σε κανένα κριτήριο από αυτά που ορίζουν την επιστημονική σκέψη και πρακτική.

Και είναι απόλυτα φυσικό: όταν διατυπώθηκε αυτή η θεωρία, το 1810, από τον Γερμανό Hahneman ? δεν γνωρίζαμε ακόμα τίποτα από το πως κινούνται και δρουν οι νοσογόνοι παράγοντες. Ούτε τα μικρόβια είχαν ανακαλυφθεί, ούτε οι ιοί, ούτε οι βάκιλοι. Τα βακτηρίδια ανακαλύφθηκαν, ταξινομήθηκαν και συσχετίστηκαν με ασθένειες πολλά χρόνια μετά.

Ο Hahneman πήρε την συλλογιστική του από την συμπαθητική μαγεία. Εκεί, κάνεις ομοιοπαθητικές ενέργειες για να ξορκίσεις το κακό ή να το επιφέρεις. Ή λογική του στηρίζεται σε καθαρά μεταφυσικές προϋποθέσεις.

Οι ομοιοπαθητικοί ισχυρίζονται ότι τα φάρμακά τους λειτουργούν με βάση την ιπποκράτειο αρχή «διά τα όμοια νόσος γίνεται και διά τα όμοια προσφερόμενα εκ νοσευόντων υγιαίνονται» (δηλαδή: με αυτά που προκαλούν την νόσο, με τα ίδια την θεραπεύει).Ας αφήσουμε που κανείς πια δεν ασκεί την ιατρική του Ιπποκράτη, ακόμα και αυτή η πρακτική, ισχύει μόνο για το πρώτο χάπι της ομοιοπαθητικής θεραπείας. Τα υπόλοιπα χάπια (ένα κάθε μέρα) περιέχουν υποτίθεται την ίδια ουσία ή μίγμα με το πρώτο, αλλά σε πάρα πολύ μεγάλη αραίωση. Τόσο μεγάλη, που έρευνες έχουν δείξει ότι συνήθως περιέχουν κατά μέσο όρο δυο-τρία μόρια της αρχικής ουσίας, και σε μερικές περιπτώσεις κανένα! «Είναι το ίδιο σαν να πιεις ένα ποτήρι νερό» είπε στον Observer (26.12.2005) ο Edzard Ernst καθηγητής εναλλακτικής ιατρικής στο πανεπιστήμιο του Exeter.

Όποτε υποβλήθηκε σε πειραματικό έλεγχο, η ομοιοπαθητική απέτυχε. Χαρακτηριστική είναι η έρευνα που δημοσιεύθηκε το περασμένο καλοκαίρι στο Lancet (in.gr 27.8.05). To συμπέρασμα της: οι ομοιοπαθητικές θεραπείες έχουν παραπλήσια δραστικότητα με τα ψευδοφάρμακα (placebo) τα οποία χορηγούνται στους ασθενείς για να τους κάνουν να νομίζουν ότι είναι καλύτερα.

Μάλιστα, το Lancet αναφέρει σε κύριο άρθρο που συνοδεύει τη σχετική έρευνα ότι ο χρόνος για περαιτέρω μελέτες έχει πια λήξει, οι γιατροί πρέπει να είναι ειλικρινείς με τους ασθενείς τους όσον αφορά την «έλλειψη ωφέλειας» της ομοιοπαθητικής.

Στην έρευνα αυτή. την μεγαλύτερη που έγινε επάνω στο θέμα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία, με επικεφαλής τον Ματίας Έγκερ, συνέκριναν κλινικές δοκιμές ομοιoπαθητικών φαρμάκων με συγκρίσιμες μελέτες της κλασσικής ιατρικής. Η ομάδα ανασκόπησε τη διεθνή βιβλιογραφία για το διάστημα 1995-2003 και εντόπισαν 110 έρευνες της ομοιοπαθητικής και 110 αντίστοιχες ιατρικές μελέτες.

Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν εξελιγμένα στατιστικά εργαλεία για να βαθμολογήσουν τα αποτελέσματα των μελετών όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του δοκιμαζόμενου φαρμάκου. Όσες μελέτες έφεραν σκορ κάτω από 1,0 θεωρήθηκαν αποτελεσματικές, συγκρινόμενες με placebo.

Η γενική βαθμολογία υπολογίστηκε στο 0,96 για την ομοιοπαθητική και 0,67 για την κλασσική ιατρική, όπως αναφέρει το Reuters. Ο Δρ Έγκερ καταλήγει έτσι στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματα δεν προσφέρουν: «καμία πειστική ένδειξη ότι η ομοιοπαθητική ήταν ανώτερη από το placebo, ενώ για τη συμβατική ιατρική παρέμενε ένα σημαντικό όφελος».

Αλλά και ο καθηγητής Ernst, που αναφέραμε πιο πάνω, έκανε δύο πειράματα. Στην μία περίπτωση χορήγησε σε μία ομάδα από εγχειρισμένους ασθενείς ένα κλασικό ομοιοπαθητικό φάρμακο, το βάμμα αρνικής, που υποτίθεται ότι θεραπεύει τα τραύματα. Στην άλλη ομάδα έδωσε ένα όμοιο ψευτο-placebo. Ήταν τυφλό τεστ ? οι ασθενείς, αλλά και οι γιατροί δεν γνώριζαν ποιος έπαιρνε τι. Δεν υπήρξε καμία διαφορά στην αποθεραπεία των τραυμάτων.

Σε μία άλλη μελέτη ανέθεσε σε πέντε ομοιοπαθητικούς να παρακολουθήσουν παιδιά που έπασχαν από άσθμα. Είπε στον Observer: «Υποτίθεται ότι τα παιδιά αντιδρούν καλύτερα από τους ενήλικες στην ομοιοπαθητική και ότι το άσθμα ανταποκρίνεται ειδικά καλά σε ομοιοπαθητικές θεραπείες. Όμως και πάλι δεν βρήκαμε καμία ένδειξη ότι η ομοιοπαθητική έχει αποτελέσματα».

Παρόλη την απουσία οποιωνδήποτε επιστημονικών αποδείξεων για την αποτελεσματικότητα της, η ομοιοπαθητική έχει γίνει κάτι σαν θρησκεία, με φανατικούς υποστηρικτές. Έτσι, κάτω από την πίεση των οργανωμένων οπαδών, το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Μεγάλης Βρετανίας χρηματοδοτεί πέντε ομοιοπαθητικά νοσοκομεία. Στις ΗΠΑ ο οφθαλμίατρος και πολιτικός Royal Samuel Copeland (ήταν γερουσιαστής από το 1923 ως το 1938), φανατικός ομοιοπαθητικός, κατάφερε να περάσει από το Κογκρέσο την Ομοιοπαθητική Φαρμακοποιία στο Food and Drug Act του 1938, δίνοντας στην ομοιοπαθητική μία νόμιμη υπόσταση.

Όλα αυτά δεν θα ενοχλούσαν κανένα αν δεν αφορούσαν την υγεία των ανθρώπων. Υπάρχουν συχνές περιπτώσεις ? πολλοί γιατροί θα σας διηγηθούν ανάλογες ? όπου κάποιος ασθενής, επιμένοντας στις ομοιοπαθητικές θεραπείες, έχασε την υγεία του ? καμιά φορά και την ζωή του. Φυσικά ο κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να εμπιστευτεί την τύχη του ? και των δικών του ? όπου θέλει: στον αστρολόγο, στο μέντιουμ, ακόμα και στον μάγο της φυλής. Αλλά θα πρέπει να είναι ενήμερος για τις πιθανές επιπτώσεις...

Θηλασμός ΚΠΜ

Γενικά

Ο μητρικός θηλασμός είναι ένα αποκλειστικό προνόμιο της μητέρας και δε συμβαίνει τυχαία στη ζωή της.
Είναι η κατάληξη μία σειράς μεταβολών, που αρχίζουν στη γυναίκα πριν εμφανιστεί η πρώτη έμμηνος ρύση. Ειδικές ορμόνες που παράγονται στις ωοθήκες είναι υπεύθυνες για αυτές τις μεταβολές και την προετοιμασία του μαστού για τη λειτουργία παραγωγής του γάλακτος.

Ο μαστός είναι ένας μαζικός αδένας, ο οποίος κάτω από την επίδραση των οιστρογόνων, κατά τη διάρκεια της κύησης, αυξάνει το βάρος του περίπου κατά 400 γραμμάρια, ενώ διπλασιάζεται η αιμάτωσή του.
Ο μαστός αποτελείται από το παρέγχυμα και το στρώμα.
Το παρέγχυμα αποτελείται από τις κυψελίδες, τα λόβια, που σχηματίζονται από πολλές κυψελίδες, του λοβούς, που αποτελούνται από πολλά λόβια και τους γαλακτοφόρους πόρους. Το στρώμα αποτελείται από το συνδετικό ιστό, τα αιμοφόρα, τα λεμφοφόρα αγγεία και τα νεύρα.

Ο μαστός καλύπτεται με δέρμα που είναι λεπτό και ελαστικό και περιλαμβάνει τη θηλή, τη θηλαία άλω, δηλαδή τη σκούρα περιοχή γύρω από τη θηλή και το γενικό δέρμα.
Κατά την κύηση η αύξηση βάρους του μαστού οφείλεται στην αύξηση και ανάπτυξη των γαλακτοφόρων πόρων, στην ανάτπυξη των λοβών του αδένα και στην υπερπλασία των επιθηλιακών κυττάρων των κυψελίδων.
Η έκκριση γάλακτος δεν είναι τίποτε άλλο από τη μετατροπή των αμινοξέων, των ιχνοστοιχείων, των λιπιδίων, της γλυκόζης και άλλων συστατικών του πλάσματος, σε καζεΐνη, γαλακτοσφαιρίνες, γαλακτολιπίδια, λακτόζη και διάφορα άλλα συστατικά του γάλακτος. Η τροποποίηση αυτών των συστατικών του πλάσματος και η απέκκρισή τους γίνεται από το εκκριτικό επιθήλιο του μαζικού αδένα, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της προλακτίνης.
Κατά το θηλασμό, με τις θηλαστικές κινήσεις ενεργοποιείται το αντανακλαστικό απευλευθέρωσης ωκυτοκίνης από την υπόφυση και προκαλείται σύσπαση των κυττάρων των εκφορητικών πόρων του μαζικού αδένα και διευκολύνεται η αποτελεσματικότητα των θηλαστικών κινήσεων.
Δηλαδή την εντολή για την έναρξη της παραγωγής γάλακτος τη δίνει το μωρό με το θήλασμα καθώς στέλνει μήνυμα στον εγκέφαλο με τη νευρική οδό.
Στη συνέχεια ελευθερώνονται από την υπόφυση οι ορμόνες προλακτίνη και ωκυτοκίνη, οι ορμόνες αυτές μεταφέρονται με το αίμα στο μαστό και με την προλακτίνη παράγεται το γάλα στις κυψελίδες, ενώ με την ωκυτοκίνη προωθείται στους γαλακτοφόρους πόρους και τη θηλή.
Το νεογνό έλκει τη θηλή στο στόμα του, τοποθετώντας τα χείλη στην περιφέρεια της άλω, ενώ τα ούλα του αγκιστρώνονται σε αυτή. Στη συνέχεια κρατά τη θηλή στην υπερώα, όπου τη συγκρατεί με τη γλώσσα και την πιέζει, ώστε να προωθήσει το γάλα στο πίσω τμήμα της στοματικής κοιλότητας και να το καταπιεί.
Σε κάθε θηλασμό πρέπει να προσφέρονται και οι δύο μαστοί.
Είναι σκόπιμο ωστόσο να σημειωθεί ότι με 5 λεπτά θηλασμού, το νεογνό λαμβάνει τα 2/3 περίπου του γάλακτος, που περιέχει κάθε μαστός.
Το νεογνό θηλάζει περίπου 15-20 λεπτά. Το νεογνό είτε εναλλάσει τους μαστούς, θηλάζοντας μέσα στα 20 λεπτά και από τους δύο, είτε θηλάζει τη μία φορά από τον ένα μαστό και την άλλη από τον άλλο εναλλάξ. Γενικοί κανόνες για επιτυχή θηλασμό Κάποιοι γενικοί κανόνες για επιτυχή θηλασμό είναι οι ακόλουθοι

1. Η ενημέρωση της μητέρας για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού
2. Η άμεση τοποθέτηση του νεογνού στο στήθος της μητέρας, ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει, εάν είναι δυνατό, το πρώτο ημίωρο μετά τον τοκετό, με τη βοήθεια εκπαιδευμένου προσωπικού
3. Η τήρηση της συχνότητας του θηλασμού ανάλογα με τις απαιτήσεις του νεογνού, η φύση έχει προβλέψει ώστε η παραγωγή του μητρικού γάλακτος να είναι ανάλογη με τις ανάγκες του νεογέννητου και του βρέφους, ανεξαρτήτως του μεγέθους του μαστού, το οποίο δεν παίζει ρόλο στην ικανότητα παραγωγής γάλακτος
4. Η εκπαίδευση της μητέρας στην τέχνη του θηλασμού και στη διατήρηση της γαλουχίας
5. Το καλύτερο ερέθισμα για την παραγωγή γάλακτος είναι η κένωση και των δύο μαστών
6. Η χορήγηση στο νεογέννητο μόνο μητρικού γάλακτος και η αποφυγή συμπληρώματος ξένου γάλακτος, εκτός και αν συντρέχει ειδικός ιατρικός λόγος, που το επιβάλλει.
7. Η αυστηρή τήρηση κανόνων καθαριότητας, όπως πλύσιμο της θηλής και των χεριών της μητέρας, πριν το θηλασμό, προστατεύει από επιπλοκές, που μπορεί να επηρεάσουν τον θηλασμό
8. Η σωστή στάση τόσο της μητέρας, όσο και του παιδιού. Η μητέρα πρέπει να κρατά σωστά το διογκωμένο μαστό, ώστε να μην αποφράσσονται από αυτόν τα ρουθούνια του νεογνού
9. Η εξήγηση προς τη μητέρα ότι οι δυσκολίες, που τυχόν παρουσιάζονται στην αρχή είναι φυσιολογικές και ξεπερνώνται σιγά σιγά, ώστε να αποφευχθεί η ανάπτυξη του αισθήματος απογοήτευσης, το οποίο θα οδηγήσει στην αποτυχία του θηλασμού. Τα κριτήρια για την επιτυχία του θηλασμού από την πλευρά του νεογνού είναι τα ικανοποιητικά διαστήματα ύπνου του, η αύξηση βάρους του και οι φυσιολογικές κενώσεις, ενώ από τη μητέρα είναι η απουσία παθολογικών εκδηλώσεων. Τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης και την 1η-4η ημέρα μετά τον τοκετό αποβάλλεται από το μαστό το πύαρ, ή πρωτόγαλα, που είναι η άριστη τροφή του νεογνού για τις πρώτες ημέρες. Είναι κίτρινο, αλκαλικής αντίδρασης, με υψηλό ειδικό βάρος, με μεγάλη περιέκτικότητα σε πρωτείνη, βιταμίνη Α, άλλατα νατρίου και φωσφόρου, αντισώματα και λευκοκύτταρα. Εχει μικρή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και λίπη και χαρακτηρίζεται από καθαρτική δράση, ενώ συντελεί στον καθαρισμό του γαστρεντερικού σωλήνα του νεογνού, την αποβολή του μυκωνίου και την εγκατάσταση φυσιολογικής χλωρίδας στο έντερό του. Μετά την τρίτη περίπου ημέρα από τον τοκετό το πύαρ γίνεται μεταβατικό γάλα και μετά την έβδομη σε δέκατη ημέρα γίνεται ώριμο γάλα. Το χρώμα του είναι άσπρο και η σύστασή του πιο λεπτόρευστη από το πύαρ. Παράγεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από το πύαρ και δίνει περισσότερη ενέργεια. Περιέχει μοναδική αναλογία σε λευκώματα, λίπη, υδατάνθρακες, άλατα, βιταμίνες, αντισώματα και είναι αναντικατάστατη τροφή για το νεογέννητο.

Πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού
Για το παιδί
1. Ιδανική σύνθση γάλακτος για τη σωματική του ανάπτυξη
2. Χορήγηση έτοιμων αντισωμάτων και αντιφλεγμονωδών παραγόντων, με αποτέλεσμα την προστασία από λοιμώξεις του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος και από ιώσεις.
3. Πρόληψη αλλεργικών καταστάσεων και προστασία από αναιμίες
4. Αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων. Ειδικά για τα πρόωρα είναι η ιδανική τροφή, καθώς τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι το γάλα μητέρων που γεννούν πρόωρα έχει σημαντικά μεγαλύτερη περιεκτικότα λευκωμάτων από το γάλα μητέρων που γεννούν κανονικά
5. Ασηπτες συνθήκες σίτισης και σωστή θερμοκρασία χορηγούμενου γάλακτος, καθώς το μητρικό γάλα χορηγείται απ΄ευθείας από το μαστό της μητέρας
6. Αύξηση του δείκτη νοημοσύνης
7. Προστασία από κίνδυνο νεανικού διαβήτη
8. Ελάττωση της συχνότητας του παιδικού καρκίνου
9. Βελτίωση του λόγου σε παιδιά με σχιστίες
10. Μείωση της τερηδόνας
11. Πρόληψη παχυσαρκίας
12. Πρόληψη για μελλοντικό κίνδυνο στεφανιαίας νόσου
13. Η πιο κατάλληλη τροφή για πολλές ασθένειες της νεογνικής και βρεφικής ηλικίας, όπως είναι το σύνδρομο δυσαπορρόφησης, η δυσανεξία στο γάλα αγελάδος, η επίμονη διάρροια, η ελκώδης κολίτιδα, η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οι χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού, η σηψαιμία, η ανεπάρκεια της I.G.A ανοσοσφαιρίνης, η μεταμόσχευση μυελού των οστών.
14. Συμβάλει στην ηρεμία του βρέφους λόγω ειδικής ορμόνης που περιέχει
15. Συμβάλει στην καλή ψυχική υγεία λόγω του ψυχικού δεσμού που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και το νεογνό.

Για τη μητέρα
1. Ταχεία παλινδρόμηση της μήτρας της λεχωίδας
2. Προστασία από καρκίνο του μαστού
3. Μείωση της συχνότητας καρκίνου του ενδομητρίου
4. Προστασία από οστεοπόρωση
5. Σε σημαντικό ποσοστό (75%) προφύλαξη από σύντομη νέα εγκυμοσύνη
6. Ευκολότερη απώλεια του βάρους, που αποκτήθηκε κατά την εγκυμοσύνη, καθώς το αποθηκευμένο λίπος καίγεται για την παραγωγή γάλακτος
7. Ψυχική ολοκλήρωση ως γυναίκα-μητέρα
8. Ευκολία στη σίτιση του παιδιού
9. Οικονομία

Αντενδείξεις
Οι αντενδείξεις του μητρικού θηλασμού είναι ελάχιστες και περιλαμβάνουν
α. Τη βαρειά νόσο της μητέρας (αναπνευστική, καρδιακή, νεφρική, λοιμώδη, όπως η φυματίωση, οι νεοπλασίες)
β. Τη λήψη από τη μητέρα ορισμένων φαρμάκων, όπως κυτταροστατικών-χημειοθεραπευτικών, αντιθυροειδικών, φαινυλβουταζόνης και άλλων και
γ. Παθήσεις από το μαστό, όπως φλεγμονή και σοβαρή μαστίτιδα, ή η έλλειψη θηλής, η εισολκή της θηλής και η επίπεδη θηλή.

Θηλασμός

Θηλασμός

Μικρά Μυστικά για Επιτυχημένο Θηλασμό

Ο θηλασμός είναι μια τέχνη που μαθαίνεται σιγά-σιγά.
Σύντομα μητέρα και βρέφος συντονίζονται και η διαδικασία του θηλασμού κυλάει ομαλά.
Για πολλά μωρά και τις μητέρες τους ο θηλασμός μπορεί να προχωρεί ομαλά και χωρίς προβλήματα από την πρώτη κιόλας στιγμή.
Ενδέχεται όμως να παρουσιαστούν κάποιες δυσκολίες, ιδιαίτερα στην αρχή.
Ευτυχώς πολλές δυσκολίες μπορούν να ξεπεραστούν εύκολα, εάν ξέρετε πώς θα τις αντιμετωπίσετε.


Επίπεδες και εισέχουσες θηλές
Οι επίπεδες και εισέχουσες θηλές αποτελούν εμπόδιο στο θηλασμό. Η προετοιμασία από την εγκυμοσύνη δεν έχει πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Η τεχνητή θηλή που εφαρμόζει στο μαστό, η υπομονή και η επιμονή της μητέρας βοηθούν σε μεγάλο βαθμό στη λύση του προβλήματος και στην επιτυχία του θηλασμού.

Σπαργάνωση (πέτρωμα) των μαστώνΣυμβαίνει το δεύτερο προς τρίτο εικοσιτετράωρο. Η πρόωρη έναρξη του θηλασμού και ο ελεύθερος θηλασμός σε διάρκεια και συχνότητα περιορίζουν το πρόβλημα.

ΣυμφόρησηΑν το μωρό σας δεν θηλάζει συχνά και αποτελεσματικά από τις πρώτες ημέρες που θα έρθει το γάλα σας, πιθανότατα οι μαστοί σας θα εμφανίσουν έντονη συμφόρηση. Η κατάσταση αντιμετωπίζεται με συχνά γεύματα του μωρού σας.
Ερεθισμένες θηλέςΑν το βρέφος δεν είναι σε σωστή θέση τη στιγμή που θηλάζει ή αν δεν προσκολλάται καλά στο μαστό, σίγουρα θα καταλήξετε με ερεθισμένες θηλές. Ο πόνος και η δυσφορία που προκαλείται από το θηλασμό δεν πρέπει να σας αποτρέψουν από την προσπάθεια.

ΜαστίτιδαΗ μαστίτιδα είναι μία μόλυνση των μαστών που προκαλείται από μικρόβια. Δημιουργεί οίδημα, θερμότητα και πόνο σε έναν μαστό συνήθως ή σε τμήμα του. Αν διαπιστώσετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα, ενημερώστε αμέσως τον γιατρό σας. Η κατάσταση αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή, ενώ ο θηλασμός συνεχίζεται από τον άλλο μαστό. Από τον πάσχοντα μαστό αφαιρούμε το γάλα είτε με το χέρι είτε με θήλαστρο έως ότου αποθεραπευτεί, οπότε και συνεχίζουμε το θηλασμό.

Θηλασμός μετά από πλαστική εγχείριση των μαστώνΗ πλαστική εγχείρηση αυξητικής των μαστών δεν παρεμποδίζει το θηλασμό, με την προϋπόθεση ότι οι θηλές δεν έχουν μετατοπιστεί και οι γαλακτοφόροι οδοί δεν έχουν αποκοπεί.

Της ΜΑΡΙΑΣ ΜΠΑΚΑΛΗ
Με τη συνεργασία της ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΤΡΑΜΑΝΗ, προϊσταμένης Μαίας και υπεύθυνης για το μητρικό θηλασμό στο μαιευτήριο ΛΗΤΩ. 

Παχυσαρκία

Οι κακές συνήθειες «κόβουν» από τους Έλληνες 10 χρόνια ζωής

Πολλοί Έλληνες δεν προσέχουν τη διατροφή τους, δε γυμνάζονται αρκετά, καπνίζουν πολύ και αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα με τον ύπνο τους, ενώ δεν κάνουν προληπτικές εξετάσεις με συνέπεια να χάνουν τουλάχιστον 10 χρόνια ζωής.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μελέτης για την υγεία, την ποιότητα της ζωής και την χρήση των υπηρεσιών υγείας στην χώρα μας, την οποία πραγματοποίησαν σε 1.000 εθελοντές ηλικίας άνω των 18 ετών επιστήμονες από το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ) και το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όπως έδειξε η μελέτη, οι Έλληνες έχουν απομακρυνθεί αρκετά από την παραδοσιακή, μεσογειακή διατροφή, καθώς υπερκαταναλώνουν κρέας και γλυκά και υποκαταναλώνουν δημητριακά (ιδίως δημητριακά ολικής αλέσεως), φρούτα, λαχανικά και ψάρια.

Στην πραγματικότητα, η μέση κατανάλωση ψαριών και θαλασσινών είναι περίπου 100 γραμμάρια την εβδομάδα, η μέση κατανάλωση κοτόπουλου το ίδιο και η μέση κατανάλωση κόκκινου κρέατος 140 γραμμάρια εβδομάδα.

Σύμφωνα, ωστόσο, με τις επιταγές της μεσογειακής διατροφής, θα έπρεπε να τρώμε 300-360 γραμμάρια ψαριών και θαλασσινών την εβδομάδα, 240 γραμμάρια πουλερικών και μόλις 60 γραμμάρια κρέατος.

Αντίστοιχα, τρώμε το 25% των οσπρίων και των ξηρών καρπών που συνιστώνται για καλή υγεία και το 50% των δημητριακών. Ωστόσο, τα περισσότερα δημητριακά που τρώμε είναι επεξεργασμένα, καθώς μόλις το ένα τέταρτο των προσλαμβανομένων ποσοτήτων είναι ολικής αλέσεως.

Όσον αφορά τα γλυκά, κατά μέσον όρο τρώμε δύο γλυκά την εβδομάδα, ενώ ειδικά οι νέοι καταναλώνουν τρία.

Επιπλέον, περίπου ο ένας στους δύο Έλληνες τρώει τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα εκτός σπιτιού, με τους νέους ηλικίας 18 έως 24 ετών να είναι οι πληθυσμιακή ομάδα που κοντεύει να ξεχάσει τι θα πει σπιτικό φαγητό (το 70% είπαν ότι τρώνε συστηματικά εκτός σπιτιού).

Η μελέτη έδειξε ακόμη ότι το 49,9% των ανδρών και το 30,8% των γυναικών καπνίζουν σε καθημερινή βάση, με το αντίστοιχο ποσοστό στις ηλικίες κάτω των 24 ετών να είναι 44,3%.

Ακόμα, όμως, και όσοι δεν καπνίζουν, έχουν μάθει να ζουν με τον καπνό των άλλων: από τους 604 περιστασιακούς ή μη-καπνιστές που ερωτήθηκαν, το 31,5% δήλωσαν παθητικό κάπνισμα στο σπίτι και το 38% παθητικό κάπνισμα στο χώρο εργασίας.

Τα καλά νέα, πάντως, είναι ότι οι δύο στους τρεις καπνιστές θα ήθελαν να κόψουν το κάπνισμα, αφού στην σχετική ερώτηση απάντησαν με έναν «ναι» ή «ίσως».

Η μελέτη έδειξε ακόμη ότι ο ένας στους τέσσερις Έλληνες αντιμετωπίζει προβλήματα ύπνου, ότι ένας στους τρεις άνδρες και τέσσερις στις δέκα γυναίκες δεν γυμνάζονται, καθώς και ότι το τσεκ απ αποτελεί άγνωστη λέξη για πολλούς από εμάς.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι έξι στις δέκα γυναίκες που έχουν περάσει την κλιμακτήριο δεν έχουν κάνει μέτρηση οστικής πυκνότητας για την οστεοπόρωση, καθώς και ότι μία στις δύο γυναίκες δεν κάνουν αυτοψηλάφηση μαστού για καρκίνο και τέσσερις στις δέκα δεν εξετάζονται ούτε από τον γιατρό τους.

Επιπλέον, μέχρι την ηλικία των 54 ετών, οι επτά στους δέκα άνδρες δεν έχουν κάνει ποτέ την αιματολογική εξέταση του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) που ανιχνεύει τον καρκίνο του προστάτη ? το ίδιο και το 45% στις ηλικίες άνω των 65 ετών.

Επιπλέον, το 27,2% των ερωτηθέντων είπαν ότι δεν έχουν κάνει καν εξετάσεις για την χοληστερίνη τους, όταν οι συστάσεις των ειδικών είναι η πρώτη εξέταση να γίνεται στην ηλικία των 20 ετών.

Μετά απ’ όλα αυτά, μοιραία σχεδόν ο ένας στους τρεις είπαν ότι πάσχουν από κάποιο χρόνιο νόσημα, όπως υπέρταση ή υπερχοληστερολαιμία.

Τα παραπάνω στοιχεία παρουσιάσθηκαν από τον αναπληρωτή καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής Γιάννη Τούντα, διευθυντή του ΙΚΠΙ, την ψυχολόγο κα Χριστίνα Δημητρακάκη, επιστημονική συνεργάτρια του Κέντρου Μελετών Υπηρεσιών Υγείας, και τον κ. Δημήτρη Μπουλαμάτση της εταιρείας Metron Analysis.

Σύνδρομο Fragile X (Εύθραυστου Χ) | NOESI.gr

Σύνδρομο Fragile X (Εύθραυστου Χ)

Aποκαλούμενο και σύνδρομο Martin-Bell, το σύνδρομο Εύθραυστο Χ αποτελεί το συχνότερα συνδεδεμένο σύνδρομo με τη νοητική υστέρηση. Χαρακτηρίζεται από συμπεριφορές αυτιστικού τύπου, μέτρια προς μεγάλη νοητική υστέρηση και προβλήματα συμπεριφοράς. Σχεδόν αποκλειστικά μεταβιβαζόμενο από μητέρα προς γιο, επηρεάζει 1 ανά 1.000-2.000 γεννήσεις αρρένων.

Επιπολασμός (συχνότητα εμφάνισης στο γενικό πληθυσμό)

Πρόκειται για φύλο-συσχετισμένη γενετική ανωμαλία στην οποία μια μητέρα είναι ο μεταφορέας, που μεταβιβάζει την διαταραχή στους γιους της.

Έχει επιπτώσεις ανά 1 σε κάθε 1.000 έως 2.000 άρρενα άτομα, και η συχνότητα των (θηλυκών) μεταφορέων μπορεί να είναι ουσιαστικά υψηλότερη.

Βασικά χαρακτηριστικά

Τα αρσενικά που προσβάλλονται από το σύνδρομο χαρακτηρίζονται από μέτρια έως μεγάλη ΝΥ. Τα θηλυκά μπορούν επίσης να επηρεαστούν αλλά γενικά με ελαφρά ΝΥ. Προβλήματα συμπεριφοράς και γλωσσική καθυστέρηση είναι κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Σύνδρομο Fragile X, Περίπου 15% 20% εκείνοι με τις Σύνδρομο Fragile X αναπτύσσουν συμπεριφορές αυτιστικού τύπου.

Ειδικά χαρακτηριστικά

- 'Ατομα με Σύνδρομο Fragile X έχουν επίσης διάφορα αναγνωρίσιμα φυσικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα:
- Υψηλή αψίδα ουρανίσκου
- Στραβισμός (οκνηρό μάτι)
- Μεγάλα αυτιά και μακρύ πρόσωπο
- Μεγάλοι όρχεις στα αρσενικά
- Ήπιος τόνος μυών
- Πλατυποδία
- Ήπιες ανωμαλίες των καρδιακών βαλβίδων (λιγότερο συχνά)

Συνήθεις συμπεριφορές αυτιστικού τύπου στο Fragile X

- Φτωχή επαφή ματιών
- Φτερούγισμα του χεριου
- Περίεργες χειρονομίες
- Δάγκωμα χεριών
- Φτωχές αισθητηριακές δεξιότητες

Αντιμετώπιση

Πολλά νοσοκομεία και εργαστήρια εκτελούν εξετάσεις αίματος για να εντοπίσουν το Σύνδρομο Fragile X. Διάφορες θεραπείες συστήνονται για τα άτομα με αυτήν την διαταραχή, συμπεριλαμβανομένων των ήπιων φαρμάκων για τα προβλήματα και τη θεραπεία συμπεριφοράςμ για την ομιλία και τη γλώσσαμ και τη βελτίωση των αισθητηριακών λειτουργιών. Επίσης, οι οικογένειες ενθαρρύνονται για να επιδιώξουν τη γενετική παροχή συμβουλών για να καταλάβουν την κληρονομική φύση του συνδρόμου και για να συζητήσουν ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας την πιθανότητα άλλα άτομα ή ο μελλοντικούς απόγονους ή άλλα άτομα που μπορεί να φέρουν αυτήν την διαταραχή.

Περισσότερες πληροφορίες:

The Fragile X Foundation
P.O. Box 30023
Denver, CO 80203

Πηγή:
The Fragile X Foundation. Το παραπάνω κείμενο απεστάλη στο NOESI.gr κατόπιν αιτήματος προς το F-x Foundation.

Μετάφραση:
'Αγγελος Κουτουμάνος
Εκδότης NOESI.gr

Η πλατυποδία στα παιδιά

Η πλατυποδία στα παιδιά: Αυτά που πρέπει να ξέρετε

Η πλατυποδία είναι μια ανατομική κατάσταση κατά την οποία το ένα ή και τα δύο πόδια δεν έχουν μια κανονική καμάρα.

Αρχικά όλα τα βρέφη φαίνεται ότι έχουν πλατυποδία διότι η καμάρα του πέλματος των ποδιών τους, δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί. Οι καμάρες στα πόδια των παιδιών σχηματίζονται όταν αυτά είναι μεταξύ 2 και 3 ετών.

Πρέπει να ξέρετε ότι ακόμη και σε μεγαλύτερα παιδιά, συνήθως η πλατυποδία δεν δημιουργεί κάποιο πρόβλημα.

Η πλατυποδία στα παιδιά προκαλείται από χαλαρούς συνδέσμους μεταξύ των αρθρώσεων και λόγω του ότι στην παιδική ηλικία υπάρχει λίπος μεταξύ των οστών του ποδιού.

Για τους λόγους αυτούς, η καμάρα του ποδιού χάνεται όταν το παιδί στέκεται. Όταν το παιδί κάθεται ή όταν το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού τραβηχτεί προς τα πίσω, οι καμάρες του ποδιού φαίνονται ότι υπάρχουν. Όταν όμως σταθεί και τα πόδια παίρνουν βάρος, τότε οι καμάρες χάνονται.

Είναι αναγκαίο τα πόδια του παιδιού, να εξετασθούν από τον παιδίατρό του. Αυτό γίνεται ακόμη περισσότερο επιτακτικό στις περιπτώσεις εκείνες που το παιδί παραπονιέται για πόνο στον αστράγαλο ή στα πόδια.

.

Η πλατυποδία στα μεγαλύτερα παιδιά, μπορεί να προκαλέσει πόνο στη φτέρνα ή στην καμάρα του πέλματος. Μπορεί να προκαλεί πόνο κατά το περπάτημα ή κατά το τρέξιμο.

.

.

Ο γιατρός θα εξετάσει το γόνατο και τη γοφική άρθρωση (άρθρωση μηριαίου και λαγόνιου οστού) για να σιγουρευτεί ότι οι πόνοι δεν οφείλονται σε παθήσεις των αρθρώσεων εκείνων.

Σε σπάνιες περιπτώσεις η πλατυποδία μπορεί να οφείλεται σε οστά του ποδιού που είναι συνενωμένα μεταξύ τους. Στις καταστάσεις αυτές τα οστά δεν μπορούν να κινούνται και προκαλείται πόνος στα πόδια.

Οι ακτινογραφίες των ποδιών μπορούν να βοηθήσουν και να δείξουν το πρόβλημα. Η απλή κλινική εξέταση των ποδιών από τον γιατρό μπορεί επίσης να δείξει το πρόβλημα.

Συνήθως δεν χρειάζονται ειδικά παπούτσια ή ένθετα μέσα στα παπούτσια των παιδιών. Η ανάπτυξη των ποδιών του παιδιού θα είναι η ίδια, ανεξάρτητα από το εάν τοποθετούνται ή όχι ένθετα με στόχο τη στήριξη της καμάρας του ποδιού.

Τα ειδικά παπούτσια, άλλα ένθετα ή σφήνες, είναι χρήσιμα για να συγκρατούν καλά το πόδι μέσα στο παπούτσι. Συνήθως τα ένθετα στο παπούτσι ή τα στηρίγματα για τη φτέρνα, χρησιμοποιούνται στις περιπτώσεις που τα παιδιά παραπονούνται για πόνο.

Δεν υπάρχουν δραστηριότητες που θα κάνουν το πόδι του παιδιού να χειροτερεύσει. Γι' αυτό δεν πρέπει να το περιορίσετε ή να του στερήσετε κάτι. Εάν λόγω υπερβολικής δραστηριότητας, τα πόδια με πλατυποδία προκαλούν πόνο τότε ίσως η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η ξεκούραση.

Το είδος ή η μόδα των παπουτσιών, το περπάτημα με γυμνά πόδια, το τρέξιμο, οι ασκήσεις των ποδιών, τα πηδήματα δεν μπορούν να χειροτερεύσουν ή να βελτιώσουν την πλατυποδία.

Η χειρουργική θεραπεία δεν χρειάζεται στους περισσότερους ασθενείς που πάσχουν από πλατυποδία.

Σε σπάνιες περιπτώσεις που η πλατυποδία οφείλεται σε οστά του ποδιού που είναι συνενωμένα μεταξύ τους και στις οποίες οι άλλες μέθοδοι με ένθετα και στηρίγματα δεν έχουν βοηθήσει, τότε μπορεί να χρειαστεί εξειδικευμένη χειρουργική επέμβαση από χειρουργό που είναι ειδικευμένος και έχει εμπειρία στο πρόβλημα.

από το :

http://www.medlook.net/article.asp?item_id=752

ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΦΗΒΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

EΜΒΟΛΙΑ ΕΦΗΒΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Μαίρη Θεοδωρίδου
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Οι εμβολιασμοί δεν πρέπει να σταματούν στην παιδική ηλικία, αλλά να συνεχίζονται και στην εφηβική.

Ποιά είναι όμως τα εμβόλια (παλαιά και νέα) που συστήνονται για τους εφήβους;

1. Εμβόλιο για τον τέτανο και τη διφθερίτιδα τύπου ενηλίκου (Td)

Συστήνεται από την ηλικία των 11 ετών με σκοπό να ανανεώνεται η προστασία για τα δύο αυτά λοιμώδη νοσήματα για 10 χρόνια. Αξίζει να σημειωθεί ότι με το εμβόλιο αυτό έχουν εκλείψει και στη χώρα μας τα κρούσματα διφθερίτιδας και τετάνου στα παιδιά, ενώ εξακολουθούν να αναφέρονται κάποια κρούσματα τετάνου στους ενήλικες. Τονίζεται ότι ο έφηβος που εμβολιάζεται δεν έχει ανάγκη αντιτετανικού ορού σε συνήθεις τραυματισμούς, ο οποίος προσφέρει μόνο βραχύχρονη προστασία.

Τα τελευταία χρόνια η μεταβολή της επιδημιολογίας και άλλων νοσημάτων, όπως η πολιομυελίτιδα που εκριζώθηκε και ο κοκκύτης που εξακολουθεί να εμφανίζεται όχι μόνο στα παιδιά αλλά και σε εφήβους και ενήλικες, δημιούργησε την ανάγκη παρασκευής εμβολίων που εκτός από τα αντιγόνα για τη διφθερίτιδα και τον τέτανο, περιέχουν και τα αντιγόνα για την πολιομυελίτιδα (αδρανοποιημένοι ιοί) και αντιγόνο (ακυτταρικό εμβόλιο) για τον κοκκύτη.

Εμβόλιο για τη διφθερίτιδα, τον τέτανο, τον κοκκύτη ή τη διφθερίτιδα, τον τέτανο, τον κοκκύτη και την πολιομυελίτιδα με ομάδα «στόχο» τους εφήβους, αναμένεται να κυκλοφορήσει και στη χώρα μας.

2. Εμβόλιο για την Ηπατίτιδα Β

Η πλειονότητα των εφήβων έχει εμβολιασθεί με 3 δόσεις του εμβολίου. Στην περίπτωση όμως που κάποιοι δεν έχουν εμβολιαστεί, πρέπει να ανοσοποιηθούν για ένα νόσημα που μεταδίδεται κυρίως με την σεξουαλική επαφή.

3. Εμβόλιο για την Ηπατίτιδα Α

Η βελτίωση του επιπέδου υγιεινής στη χώρα μας έχει ως αποτέλεσμα η ηλικία νόσησης από τον ιό της ηπατίτιδας Α, να έχει μετατεθεί στην ενήλικο ζωή. Όμως, αν και η ηπατίτιδα Α είναι καλοήθης λοιμώδης νόσος και συχνά ασυμπτωματική στην παιδική ηλικία, ωστόσο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νόσηση και επιπλοκές στους ενήλικες. Η πλειονότητα των εφήβων δεν έχει εμβολιασθεί με το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α που γίνεται σε 2 δόσεις (0-6 μήνες) και δεν έχει παρενέργειες. Το εμβόλιο συστήνεται να γίνει, δεδομένου ότι ο ιός μεταδίδεται με μολυσμένο νερό και τρόφιμα, ενώ τα ταξίδια σε χώρες που ενδημεί η νόσος π.χ. Αίγυπτος, Ασία, είναι ιδιαίτερα ελκυστικά στους νέους.

4. Εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδόκοκκο

Το 1996 στη χώρα μας σημειώθηκε έξαρση κρουσμάτων μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου (σηψαιμία-μηνιγγίτις), από τον μηνιγγιτιδόκοκκο της οροομάδας C με σημαντική θνητότητα. Η οροομάδα C είναι συχνή στην εφηβική ηλικία με τον αυξημένο συγχρωτισμό σε κέντρα και χώρους (clubs και κολλέγια που σπουδάζουν νέοι).

Για τον μηνιγγιτιδόκοκκο υπάρχει το πολυσακχαριδικό εμβόλιο που περιλαμβάνει 2 οροομάδες (μηνιγγιτιδόκοκκος Α +C) και προσφέρει προστασία για 5-10 χρόνια! Το 2001 κυκλοφόρησε και στη χώρα μας το συζευγμένο εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδόκοκκο της οροομάδας C, το οποίο προσφέρει μακρά ανοσία και έχει χορηγηθεί μέχρι σήμερα σε υψηλό ποσοστό παιδιών και εφήβων. Το θετικό αποτέλεσμα του εμβολιασμού είναι πλέον εμφανές, αφού δεν σημειώνονται τα τελευταία χρόνια κρούσματα από την συγκεκριμένη οροομάδα C. Αναμένεται να κυκλοφορήσει και το τετραδύναμο συζευγμένο εμβόλιο που θα περιλαμβάνει και άλλες οροομάδες (A+C+W135+Y). Ωστόσο, θα χρειαστεί χρόνος για την παρασκευή εμβολίου και για την οροομάδα Β, που είναι και η πιο συχνή στη χώρα μας. Σημειώνεται ότι οι νέοι που πηγαίνουν για σπουδές στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην Αγγλία, πρέπει να έχουν εμβολιασθεί με το μηνιγγιτιδοκοκκικό εμβόλιο.

5. Εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς (MMR)

Ο επανεμβολιασμός (δεύτερη δόση) είναι αναγκαίος για την κάλυψη των περιπτώσεων αποτυχίας του πρώτου εμβολιασμού στη βρεφική ηλικία και για την αύξηση των προστατευτικών αντισωμάτων. Υπενθυμίζεται ότι το 1993 σημειώθηκε επιδημία ερυθράς στην χώρα μας με αποτέλεσμα τη γέννηση σημαντικού αριθμού παιδιών με πολλαπλές συγγενείς διαμαρτίες (εμβρυοπάθεια ερυθράς).

6. Εμβόλιο κατά της ανεμευλογιάς

Πρόσφατα κυκλοφόρησε στη χώρα μας εμβόλιο κατά της ανεμευλογιάς και αναμένεται να ενσωματωθεί στο ημερολόγιο εμβολιασμών της παιδικής ηλικίας. Η ανεμευλογιά είναι κατά κανόνα καλοήθης νόσος στα παιδιά, όμως για τους εφήβους και ενήλικες μπορεί να είναι σοβαρή ή και θανατηφόρος. Έφηβοι που δεν έχουν νοσήσει με ανεμευλογιά, πρέπει να εμβολιασθούν με 2 δόσεις εμβολίου (μεσοδιάστημα 6-8 εβδομάδες). Σε περίπτωση που το ιστορικό νόσησης είναι αμφίβολο, συστήνεται έλεγχος αντισωμάτων. Γενικά πρέπει να τονισθεί ότι ο εμβολιασμός σε ένα άτομο που έχει νοσήσει υποκλινικά δεν επιβαρύνει την υγεία του, αλλά αντίθετα αυξάνει τα προστατευτικά αντισώματα. Το εμβόλιο δεν έχει ανεπιθύμητες ενέργειες, ωστόσο επειδή περιέχει ζώντες ιούς αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της κύησης.

7. Μελλοντικά εμβόλια για εφήβους

Ένα εμβόλιο, που με κλινικές μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι είναι αποτελεσματικό και ασφαλές, είναι το εμβόλιο κατά του ανθρώπειου ιού Papilloma (Human Papilloma virus), γνωστού και ως ιού των κονδυλωμάτων (HPV) . Οι πιο γνωστοί τύποι του ιού μεταδίδονται με την σεξουαλική επαφή. Το εμβόλιο βραχυπρόθεσμα προλαμβάνει τα κονδυλώματα και μακροπρόθεσμα προφυλάσσει από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Σημαντική είναι η πρόοδος και για την παρασκευή του εμβολίου κατά των ερπητοϊών και του ιού της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (HIV) .

Συμπερασματικά:

Ο έφηβος πρέπει να εμβολιασθεί με όλα τα γνωστά εμβόλια που τον προστατεύουν από τα λοιμώδη νοσήματα και να ενημερώνεται από υπεύθυνους φορείς για τις νεότερες εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα.

από το: http://www.ephebiatrics.gr/GR/youth.asp?doc_id=36

Οι πληροφορίες που παρέχονται στο www.paidiatros.gr έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την γνωμάτευση ή την επίσκεψη του γιατρού (ή άλλου λειτουργού Υγείας).

Εμβόλιο για πρόληψη καρκίνου τραχήλου μήτρας

.

Το πρώτο εμβόλιο για την πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας, εγκρίθηκε από τις αρμόδιες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για χορήγηση σε κορίτσια και γυναίκες ηλικίας από 9 έως 26 ετών.

.

Η έγκριση αυτή έρχεται περίπου 3 μήνες μετά από την έγκριση που δόθηκε για το ίδιο εμβόλιο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Το εμβόλιο Gardasil προστατεύει τις γυναίκες από το 75% των ιών ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV, Human Papilloma Virus) που ευθύνονται για την πρόκληση καρκίνου τραχήλου της μήτρας. Υπολογίζεται ότι 80% των γυναικών που είναι σεξουαλικά ενεργές, είναι δυνατόν σε κάποια φάση της ζωής τους, να προσβληθούν από ιούς της οικογένειας HPV.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο 33.500 νέα περιστατικά καρκίνου τραχήλου της μήτρας και 15.000 γυναίκες ετησίως πεθαίνουν από τη νόσο.

Παγκοσμίως, κάθε χρόνο προσβάλλονται από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, 300.000 γυναίκες. Η πάθηση είναι η δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου λόγω καρκίνου στις γυναίκες παγκοσμίως. Η πρώτη σε συχνότητα αιτία είναι ο καρκίνος του μαστού.

Εάν εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα στην Ευρωπαϊκή Ένωση το πρόγραμμα εμβολιασμού κατά των ιών HPV, υπολογίζεται ότι θα διασώζονται από το θάνατο 11.250 γυναίκες κάθε χρόνο.

Το Gardasil προστατεύει τις γυναίκες από του ιούς της οικογένειας HPV που ανήκουν στους τύπους 16 και 18 που προκαλούν καρκίνο τραχήλου μήτρας. Προστατεύει ταυτόχρονα από χαμηλού βαθμού κακοήθειας και προκαρκινικές βλάβες όπως επίσης από θηλώματα των γεννητικών οργάνων που προκαλούνται από τους ιούς HPV των τύπων 6, 11, 16 και 19.

Το εμβόλιο εγκρίθηκε για κορίτσια και γυναίκες από 9 έως 26 ετών αλλά για την ηλικία των γυναικών που πρέπει να εμβολιάζονται, η κάθε χώρα μπορεί να αποφασίζει σύμφωνα με τα δικά της ειδικά κριτήρια.

Επίσης τα αγόρια και οι άνδρες είναι δυνατόν να εμβολιάζονται με το ίδιο εμβόλιο στα πλαίσια προσδοκιών για την πλήρη προστασία από τους ιούς HPV.

Το εμβόλιο Gardasil, έχει ήδη εγκριθεί εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδά, Νέα Ζηλανδία και Μεξικό. Το εμβόλιο γίνεται σε σε 3 δόσεις σε διάρκεια 6 μηνών.

Υπήρξαν αντιδράσεις για το γεγονός ότι η σύσταση αφορά στη χορήγηση εμβολίου σε κορίτσια 9 ετών, δηλαδή πολύ πριν από την ηλικία της σεξουαλικής δραστηριοποίησης. Όμως έρευνες έχουν δείξει ότι προγράμματα εμβολιασμού όλων των κοριτσιών ηλικίας 12 ετών, θα μπορούσαν να μειώνουν τους θανάτους λόγω της νόσου μέχρι και 75%.

Επισημαίνεται ότι οι περισσότερες γυναίκες που μολύνονται από τους ιούς HPV, δεν αναπτύσσουν καρκίνο τραχήλου της μήτρας. Παράλληλα η χρήση του προφυλακτικού, ο περιορισμός του αριθμού των σεξουαλικών συντρόφων, η αποφυγή του καπνίσματος και το τεστ Παπανικολάου, είναι σε θέση να μειώνουν δραστικά τον κίνδυνο των γυναικών από τον καρκίνο τραχήλου μήτρας.

Είναι γεγονός ότι παραμένουν κάποια άγνωστα σχετικά με το εμβόλιο. Για παράδειγμα δεν είναι καλά γνωστό για το πόσο καιρό το εμβόλιο προσφέρει ανοσία, δηλαδή προστατεύει από του ιούς HPV. Επίσης δεν είναι γνωστό εάν προστατεύει και σε ποιό βαθμό, τις γυναίκες που έχουν ήδη μολυνθεί από του ιούς αυτούς.

Για τους λόγους αυτούς είναι απαραίτητο να μην αμελούνται τα προληπτικά και ανιχνευτικά μέτρα που προστατεύουν σε μεγάλο βαθμό τις γυναίκες από τις επιπτώσεις των μολύνσεων από τους ιούς HPV.

.

Βιβλιογραφία:

European Medicines Agency (EMEA)

Centers for Disease Control and Prevention

Food and Drug Administration

.

από το medlook :

Μάριος Ανδρέου